APFUTU

All Pakistan Federation of United Trade Unions

پيام تبريك

فدراسيون اتحاديه هاى متحد كارگرى سراسر پاكستان

٧ آوريل ٢٠٠٨

برادر عزيز،

لطفا پيام تبريك ما را بمناسبت آزادى برادر محمود صالحى بپذيريد. اميدواريم كه اكنون وى بتواند مبارزه اش را با قدرت و توانايى بازيافته دنبال نمايد. ما بطور كامل از برادران و خواهران ايرانى خود حمايت ميكنيم. دفتر مركزى ما با خوشحالى و لذت بخشى بسيار زيادى اين خبر را دريافت كرد، و همكاران ما بمناسبت آزادى برادر محمود صالحى شيرينى پخش كردند.

بنمايندگى از طرف ٢٤٧٤٣٢ عضو فدراسيون اتحاديه هاى متحد كارگرى سراسر پاكستان اين اطمينان را بشما ميدهم كه شما هميشه ما را با خود همراه خواهيد ديد.

برادر شما،

پيرزاد امتياز سيد

دبير كل

فدراسيون اتحاديه هاى متحد كارگرى سراسر پاكستان

All Pakistan Trade Union Federation (APTUF)

فدراسيون اتحاديه هاى كارگرى سراسرى پاكستان

٧ آوريل ٢٠٠٨

دوستان عزيز،

بنمايندگى از طرف فدراسيون اتحاديه هاى كارگرى سراسر پاكستان، شادباش عميقانه خود را به كارگران ايران و سراسر جهان كه متحدانه براى آزادى دوست ما محمود صالحى مباررزه كردند، ابراز ميكنيم. لطفا درود و تبريكات ما را به محمود صالحى برسانيد.

زنده باد همبستگى كارگران!

روبينا جميل

رئيس،

فدراسيون اتحاديه هاى كارگرى سراسر پاكستان

ترجمه و تكثير از: اتحاد  بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

«رضا اسدزاده» از فعالین دانشجویی اسبق و دانشجوی اخراجی دانشگاه تبریز در سال 82، ازتاریخ 22 فروردین 86 و در پی احضار به وزارت اطلاعات از منزل خارج گشته و تا این لحظه هیچ خبری از وی در دست نیست و نزدیکانش در بی خبری کامل از وضعیت وی هستند.این فعال دانشجویی مدتی در منزل یکی از بستگانش در تهران سکونت داشت،در ۲۲فروردین مامورین اطلاعات استان تهران به محل سکونت وی در تهران مراجعه کرده و او را جهت پاسخ به برخی سوالات به اداره ی اطلاعات فرا می خوانند.از آن لحظه تاکنون هیچ خبری از وی در دست نیست و ستاد خبری وزارت اطلاعات نیز از وضعیت وی اظهار بی اطلاعی می کند.

رضا اسدزاده 28 ساله از فعالین دانشجویی سابق دانشگاه تبریز است که در سال 82 و در جریان اعتراضات دانشگاه تبریز از دانشگاه اخراج گشته و همچنین به 2 سال حبس تعلیقی محکوم شده بود.وی همچنین در جریان برگزاری انتخابات مجلس هشتم در شهرستان شبستر توسط مامورین اداره ی اطلاعات دستگیر شده و پس از 6 روز آزاد شده بود.

رفیق بهروز کریمی زاده آزاد شد!

چند دقیقه پیش رفیق بهروز کریمی زاده، چهره سرشناس جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی، رهبر دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب، رفیق دوست داشتنی هزاران هزار  انسان مبارز ، از زندان اوین آزاد شد.

آزادی بهروز عزیز، پیروزی برای همه ما است!  انسان های زیادی از نان شب خود زدند تا وثیقه سنگین بهروز را تامین کنند. همین عزیزی بهروز را  فریاد میزند! بهروز در قلب تک تک ما جا داشت و دارد! از طرف همه دانشچویان آزادیخواه و برابری طلب از طرف خانواده گرامیش و از طرف خود بهروز عزیز از همه کسانی که در تامین وثیقه بهروز کمک کردند تشکر میکنیم.

بهروز عزیز!

هیچ چیز شوق و شور  آزادیت را نمیتواند بیان کند. برای همه ما بودن با تو افتخار بوده و هست. میدانیم که شکنجه شدی، سختی کشیدی و اذیتت کردند. جسم را میتوانند بشکنند. انسانیت و آزادیخواهی را اما نه!

به جمع خانواده عزیزت خوش آمدی، به جمع یاران همیشگیت خوش آمدی

با افتخار به بهروز کریمی زاده

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های سراسر کشور 

 13 آذر 1386 بدون شک مقطعی تعیین کننده برای بخش چپ جنبش دانشجویی بود که حدود سه سال پیشتر از آن فعالیت خود را در دانشگاه آغاز نموده بود . برای دانشجویان چپی ( مانند خود ما )  که می خواستند فعالیت خود را آغاز کنند  ،  شرایط پس از 13 آذر ما را با روندهای متناقض و پیچیده ای مواجه کرد : جمع محدودی که تحت عنوان " چپ کارگری " فعالیت می کرد و بر خلاف عنوانش تمایزی اساسی در راهبرد و سبک کار با " چپ رادیکال " نداشت با استعفاها و انشعابهای متعدد و سپس آغاز موج دستگیریها عملا مضمحل گشت . " چپ رادیکال " که بخش عمده ای از فعالیتهایش به پوششی برای به پیش بردن سیاستهای به شدت انحرافی و نادرست یک  جریان خاص بدل شده بود  ، در اثر حاکم شدن همین سیاستها و سکتاریسم ناشی از آن و فرود آمدن ضربه دستگاههای سرکوب به شدت تضعیف شد . رادیکالیسم و چپگرایی اراده گرایانه ، ماوراء طبقاتی و غیر پرولتری همواره و در همه جا به جنبش دانشجویی به عنوان محیط مناسبی برای پیشبرد سیاستهای خود نگریسته است و " چپ رادیکال " دانشگاههای ایران نیز از این امر مستثنی نبود . حاکم شدن منویات یک جریان سیاسی خاص - که از خانواده همان رادیکالیسم غیر پرولتری ، ماوراء طبقاتی و آوانتوریست بیرون آمده بود -  و کشاندن نیروی این جریان به حیطه های دیگری غیر از امور مربوط به فعالیت سوسیالیستی در جنبش دانشجویی  ، زمینه وارد آمدن ضربه گسترده  دستگاههای امنیتی حکومت به کلیت جریان چپ دانشجویی که مراحل رشد خود را به سختی و آرامی و با کوششی قابل تحسین پیموده بود  را مهیا نمود و سطح و دامنه فعالیتهای چپ در دانشگاههای تهران را به نحوی چشمگیر به عقب راند و در عین حال  فضا را برای عرض اندام جریانها و شخصیتهای گوناگون رفرمیست در این جنبش که تا این مقطع حاشیه ای و منزوی مانده بودند فراهم ساخت . متاسفانه در شرایط کنونی نیز عده ای مجددا  جبهه " دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب " را به ظرفی برای تداوم همان سیاستهای نادرست گذشته بدل نموده اند و این در حالی است که نقطه عزیمت بسیاری از  فعالینی که در جریان موج ایجاد شده پس از سیزده آذر دست به ایجاد واحدهای " دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب " در مناطق دیگر غیر از تهران زدند و این نام را در سطحی گسترده مطرح ساختند ، یقینا آن چیزی نیست که امروز بر جهت گیری عملی و پیوندها و تمایلات گروهی و سیاسی خاص نمایندگان " رسمی " این جریان حاکم است . مطمئنا گذشت زمان بسیاری از حقایق مربوط به این مسایل را برای رفقای دانشجوی چپ و سوسیالیست به ویژه در شهرستانها روشن تر خواهد ساخت .

در این میان ما در میان امواج شکل گرفته پس از 13 آذر با جریان " دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای ایران " (www.dsocialist.blogfa.com ) آشنا شدیم که بر عبور و فراروی از قطبهای موجود در چپ دانشجویی و قطع ارتباط با سیاستهای نادرست و جریانات انحرافی و سکتاریستی موجود تاکید دارد  و بر آن است که با ایجاد مرزبندی قاطع با چشم اندازهای لیبرالیستی ، رفرمیستی و همین طور گرایشهای چپ غیر پرولتری و ماوراء طبقاتی  ، افقی مبتنی بر نمایندگی منافع طبقه کارگر در درون جنبش دانشجویی بمثابه یک جنبش دموکراتیک پیشتاز نمایندگی کند .  طرح این استراتژی یعنی " اتحاد جنبشهای دموکراتیک حول جنبش کارگری " جنبش دانشجویی را که از خصلتی دموکراتیک برخوردار است در راستای پیگیری مطالبات خود و در سطح استراتژی سیاسی به جنبشی ضد کاپیتالیستی فرا می رویاند . قرار گرفتن جنبش دانشجویی در این مسیر در شرایط کنونی ایران بمثابه اخذ استراتژی این جنبش از دل پارادایم مارکسیستی و گسست قاطعانه با پارادایم لیبرالی "جامعه مدنی " و "سنت-مدرنیته "  بمثابه پارادایم غالب در فضای روشنفکری ایران است که نسلی جدید از روشنفکران سوسیالیست و انقلابی را نیز به جامعه تحویل خواهد داد . دانشجویان سوسیالیست اعتقاد دارند تنها این استراتژی و نه هیچ مقوله دیگری نظیر تعلق خاطرهای حزبی و گروهی است که می تواند به عنوان محور فعالیت و اتحاد  گرایشها و فعالین گوناگون  چپ در دانشگاهها  عمل کند  و دانشجویان چپ با متشکل شدن در قالب مجموعه " دانشجویان سوسیالیست " است که می توانند ساختارهای مقدماتی لازم برای تشکیل جبهه های وسیعتر ( از جمله همین جبهه " آزادی خواهی و برابری طلبی " )  در فعالیت جنبشی خود فراهم آورند .

بر این اساس و طی این بیانیه ما پیوند خود با مجموعه " دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای ایران " اعلام می داریم و از سایر فعالین چپ و آزادی خواه و برابری طلب  نیز دعوت می کنیم با پیوستن به این حرکت و قرار گرفتن در کنار یکدیگر صفوف خودمان را حول محورهای مبارزه طبقاتی در جنبش دانشجویی و در سطح جامعه فشرده تر  و مستحکم تر  سازیم .

زنده باد ازادی و برابری

زنده باد سوسیالیسم

دانشجویان سوسیالیست دانشگاه آزاد رود هن

http://socialist-rodehen.blogfa.com/

26. فروردین .1387

بیانیه شماره 6 دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای ایران

بیانیه دانشجویان سوسیا لیست در استقبال از تشکیل هسته های دانش آموزی چپ

بیانیه  جمعی با عنوان " دانش آموزان چپ شیراز " در آذر ماه سال گذشته در همبسنگی با دانشجویان چپ و محکوم نمودن اقدامات سرکوبگرانه حکومت و اعلام موجودیت جمعی دیگر با عنوان   " دانش آموزان سوسیالیست تبریز " (www.dtabriz.blogfa.com)  در چند روز گذشته و در دیار حیدر عمو اوغلی ها ،  جعفر پیشه وری ها و  صمد بهرنگی ها را می توان بمثابه بارقه هایی از آغاز دور جدیدی از  فعالیتها و مبارزات دانش آموزی و شکل گیری و رشد نسل جدیدی از دانش آموزان پیشرو و چپ محسوب داشت که می بایست با توجه و مسئولیت پذیری بسیار ، آغوشی باز و اشتیاقی شور انگیز به استقبال آن شتافت . حکومتی که با وجود سرکوب و کشتار کمونیستها در دهه شصت ، در چند سال گذشته شاهد شکل گیری نسل جدیدی از فعالین و روشنفکران چپ در دانشگاهها و در سطح جنبش دانشجویی بود  و با سرکوب وسیع آذرماه سال گذشته این حرکت ، گسترش دامنه بروز و نفوذ آن را تا مراکز دانشگاهی شهرستانهای کوچک دید ، اکنون باید ایجاد محافل دانش آموزان مبارز چپ  را نیز در مقابل خود ببیند . لیبرالهایی که در مقابل موج وسیع نفوذ چپ در جنبش دانشجویی آشکارا به سیاست پاپوش دوزی امنیتی برای فعالین چپ متوسل شده بودند و از سویی دیگر آنان را به " همکاری و ارتباط با حکومت " ( !!! ) متهم می کردند ، اکنون علاوه بر شکل گیری زنجیره جریانات چپ دانشجویی در شهرستانهای مختلف باید نظاره گر  ایجاد  هسته های دانش آموزی چپ نیز باشند . ما شکل گیری این جمعها را به رفقای دانش آموز خود در شیراز و تبریز تبریک گفته و ضمن آرزوی موفقیت و پیروزی در برداشتن گامهای بعدی ، از آنان می خواهیم که در طی این مسیر ما را نیز هم گام ، هم دوش  و در کنار خود بدانند

آزادى محمود صالحى را به خانواده و دوستان و تمام انسانهاى آزاديخواه و کمونيست تبريک ميگوييم

روز کارگر در راه است ، رهبران کارگری هنوز در زندانند       

                                                                                                     ن: افق کارگر 

هدف از نوشتن این مطلب نه تکرار اخبار اعتراضات کارگری ، دانشجویی و زنان ، بلکه تلاشی هرچند کم برای ارائه راهکاری است که در سطح بین المللی از جانب مدافعان طبقه کارگر انجام شده است که لازم می نماید در سطح وسیعتری در سراسر ایران نیز برای آزادی فعالین و رهبران کارگری انجام شود .چیزی که می خواهم به آن اشاره کنم این است که مبارزات دوره اخیر و اعتصابات واعتراضاتی که در سال گذشته به راه افتاد نشان از بی تأ ثیر بودن رعب وحشتی است كه رژیم اسلامی در فضای ایران براه انداخته بود هرچند که رژیم اسلامی برای سرکوب این جنبشها می کوشد و رهبرانی چون محمود صالحی، ابراهیم مددی، و مصور اسانلو  را به زندان می کشد و آنهارا چه از لحاظ روحی وچه جسمی شکنجه میکند اما این رهبران به قول مارکس: ما کارگران در راه مبارزه چیزی را نداریم که از دست بدهیم بجززنجیرهایمان و همان طور در زندان هم مقاومت می کنند و با اعتصاباتی که در داخل زندان می کنند در این چارچوب است ونشان از بی تأثیربودن ایجاد این فضا حاکم بر جوسیاسی ایران میباشد.همان طور که مشاهده می کنیم در خارج از کشور هم با به راه انداختن اعتراضات پی درپی فعالین چپ و کارگری و جریانات سیاسی کمونیست ، وبا براه انداختن کمپین در حال مبارزره هستند واین رفقا را هرگز تنها نمی گذارند. در داخل ما شاهد این بودیم که در 16 آذر روز دانشجو در ایران تعداد زیادی از فعالین چپ و رادیکال رابه زندان انداختند و این فعالین خودشان را از این اعتراض هم جدا نکردند بلکه تمام شعارهای آنها متحد ومتشکل بودن آنها تا رسیدن به خواستهایشان با طبقه کارگر بودند ، شعار دانشجویان در اعتراضات اخیر این بود که ( کارگران ، زنان ، دانشجویان ، اتحاد اتحاد..... )  و اینهم نشان از رادیکال شدن این جنبشها بود و بایستی در اینجا این را هم بگویم که این بارهم یک صدا و هماهنگ به میدان بیایم که این رهبران سرشناس را دوباره به میدان مبارزه باز گردانیم همان طور که در خارج از کشور کمپین راه می اندازند و از هیچ کوششی دریغ نمی کنند وبا اعتراضات خودشان می خواهند خواستهای این فعالین که خواسته های  انسانی است را به گوش جهان برسانند وماهم بایستی در ایران با این اتحاد عمل و متشکل و سازمان یافته به میدان بیایم و برای آزادی این رهبران بکوشیم ویک بار دیگر نشان دهیم که دنیای بهترممکن است اگرچه در راه تحقق آن به پستی و بلندیهای زیادی برخورد کنیم. این اتحاد عمل و تشکل یافتگی ما است که می تواند خواسته هایمان را به هدف خود برساند و هیچ قدرت امپریالیستی هم نمی تواند در برابر متشکل بودن و هم صدا بودنمان به ایستد پس همصدا شعارهای همبستگیمان را سر دهیم تا رسیدن به آرمانهای انسانیمان.

زنده باد سوسیالیزم

زنده باد آزادی برابری

زنده با اتحاد طبقاتی طبقه کارگر

از فعالین کارگری در ایران حمایت کنیم!

جمهوری اسلامی ایران را محکوم نمائیم